درصد تغییر درآمد را وارد کنید و سپس مشخص کنید چگونه اندازه‌گیری شده است.

برای صورت‌های مالی ایران، رشد اسمی ریالی معمولاً انتخاب درست است؛ مگر اینکه رقم قبلاً تعدیل شده باشد.

فقط زمانی استفاده کنید که رشد به‌صورت اسمی و به ریال یا تومان باشد.

درآمد باقی‌مانده پس از کسر هزینه مستقیم محصول یا خدمت.

سود یا زیان نهایی پس از هزینه‌های عملیاتی، مالی و مالیات.

بهره و هزینه‌های مشابه پرداخت‌شده بابت وام‌ها یا سایر روش‌های تأمین مالی.

سهم درآمدی که واقعاً از صادرات یا به ارز خارجی دریافت شده است.

سهم تقریبی هزینه‌هایی که با تضعیف ریال افزایش می‌یابند، از جمله نهاده‌های وارداتی، نرم‌افزار و خدمات خارجی.

بدهی پرداخت‌نشده‌ای که بازپرداخت آن مستقیماً به ارز خارجی مرتبط است.

توان عملی شرکت برای انتقال هزینه‌های بالاتر به مشتریان را انتخاب کنید.

سهم تقریبی درآمدی که احتمالاً از طریق اشتراک‌ها، قراردادها یا خریدهای تکراری تثبیت‌شده تکرار می‌شود.

درصد درآمد کل که توسط تنها بزرگ‌ترین مشتری ایجاد می‌شود.

فقط شرکت‌های بورسی: قیمت سهم ضربدر کل سهام منتشرشده، تبدیل‌شده به دلار آمریکا.

دارایی‌هایی که برای عملیات روزمره ضروری نیستند؛ مانند زمین بلااستفاده، ملک سرمایه‌گذاری یا سرمایه‌گذاری‌های قابل فروش.

هزینه‌های ضروری برای رشد، تجهیزات عمده، ظرفیت یا نوسازی.

سهم تقریبی همان مشتریان یا حساب‌های فعال که پس از یک سال همچنان استفاده یا پرداخت دارند.

سهم باقی‌مانده پس از هزینه‌هایی که مستقیماً با هر فروش یا تراکنش افزایش می‌یابند، پیش از سربار ثابت.

دوره و تعریف را ذکر کنید؛ مانند کاربران ماهانه دارای تراکنش.

سفرها، سفارش‌ها، پرداخت‌ها یا سایر تراکنش‌های اصلی تکمیل‌شده.

یک معیار ثبت‌نشده در بالا را همراه با دوره و تعریف آن اضافه کنید.

قوی‌ترین مستنداتی را انتخاب کنید که واقعاً از ارقام ارائه‌شده پشتیبانی می‌کنند.

مالکین ذی‌نفع، جدول سرمایه، حقوق سهام‌داران و مالکیت دارایی‌ها و مالکیت فکری کلیدی را در نظر بگیرید.

نظارت هیئت‌مدیره، حقوق گزارش‌گیری، موضوعات نیازمند موافقت ویژه و حمایت از سهام‌داران اقلیت را در نظر بگیرید.

وضعیت اسناد لازم برای راستی‌آزمایی و انتقال کسب‌وکار را انتخاب کنید.

«مهم» را فقط برای مواردی به کار ببرید که می‌توانند بر مالکیت، عملیات، مجوزها یا جریان نقدی اثر بگذارند.

فقط غربالگری خوداظهاری. این مورد جایگزین بررسی رسمی تحریم‌ها نیست.

بررسی کنید آیا شرکت عموماً پرداخت‌ها و تعهدات تجاری خود را در موعد مقرر انجام می‌دهد.

تمرکز درآمد، دسترسی ترجیحی، سهمیه‌ها، مجوزها یا امتیازهای مقرراتی را در نظر بگیرید.

بانکداری عادی، تسویه، وصول پرداخت و انتقال سرمایه را در نظر بگیرید، نه راهکارهای موقت.

بررسی کنید آیا محصول، اقتصاد کسب‌وکار و مدل عملیاتی می‌تواند در بازارهای نزدیک کارایی داشته باشد.

مشتریان، توزیع، فناوری، مجوزها، نیروی انسانی و مزیت‌های هزینه‌ای را در نظر بگیرید.

مشخص کنید آیا شرکت مزیت‌های محلی پایدار دارد یا عمدتاً از حمایت بازار بهره می‌برد.

شهر، استان یا کشور جدید فقط زمانی محسوب می‌شود که مدل عملیاتی در آنجا آزموده شده باشد.

تأسیسات، موجودی، مجوزها، سرمایه در گردش و تیم‌های عملیاتی محلی را در نظر بگیرید.

فقط یک تا سه شهر یا کشور را در صورت وجود دلیل عملی برای بررسی آن‌ها فهرست کنید.