آمادگی سرمایهگذاری ایران
معیاری ماهانه از آمادگی سرمایهگذاری، ریسک اجرا و شرایط دسترسی به سرمایه در ایران. این شاخص جذابیت بازار را از توان عملی ورود، فعالیت، حفاظت از سرمایه و خروج تفکیک میکند.
طیف آمادگی سرمایهگذاری
از شرایط نامطلوب ساختاری تا آمادگی قوی برای سرمایهگذاری.
روند آمادگی سرمایهگذاری
تغییرات امتیاز کلی در ماههای اخیر.
ثبات داخلی
ثبات داخلی، تداوم سیاستگذاری، نظم اجتماعی و پیشبینیپذیری نهادی.
امنیت خارجی و ریسک ژئوپلیتیکی
تنش منطقهای، ریسک جنگ، فشار دیپلماتیک و شرایط امنیتی خارجی.
ثبات اقتصاد کلان
تورم، نوسان ارز، رشد نقدینگی، فشار مالی و ثبات پولی.
آزادی اقتصادی و مقرراتی
آزادی قیمتگذاری، صدور مجوز، شرایط مالکیت، مقررات و مداخله دولت.
ظرفیت زیرساخت و اجرا
برق، لجستیک، بنادر، حملونقل، اینترنت، ظرفیت صنعتی و آمادگی نیروی کار.
ارتباطات تجاری و مالی
تحریمها، دسترسی بانکی، کانالهای پرداخت، کشتیرانی، بیمه، تعرفهها و جابهجایی سرمایه.
روششناسی
شاخص هرمز آمادگی ماهانه ایران برای سرمایهگذاری را در مقیاس 0 تا 100 اندازهگیری میکند. این شاخص صرفاً فرصت را نمیسنجد؛ بلکه بررسی میکند سرمایه در شرایط جاری تا چه حد میتواند بهطور واقعبینانه وارد شود، فعالیت کند، مورد حفاظت قرار گیرد و خارج شود.
هر سنجش ماهانه از طریق فرایند تحلیلی با کمک هوش مصنوعی تهیه میشود که دادههای اخیر اقتصاد کلان، تغییرات سیاستی، شرایط تحریم و تجارت، تحولات امنیتی، نشانههای زیرساختی، فشارهای بازار و جریان اخبار معتبر را بررسی میکند. این شواهد به شش امتیاز زیرشاخص تبدیل و سپس با وزنهای ثابت ترکیب میشوند تا سنجش نهایی به دست آید.
امتیاز نهایی = Σ(امتیاز زیرشاخص × وزن) / 100. مجموع وزن همه ابعاد برابر با 100% است.
محدودیتها و آنچه این شاخص نیست
- این شاخص توصیه سرمایهگذاری یا پیشنهاد ورود به ایران نیست.
- این شاخص تأیید سیاسی یا پیشبینی نتایج سیاسی نیست.
- این شاخص جایگزین بررسیهای حقوقی، تحریمی، طرف مقابل یا بررسیهای لازم در سطح معامله نیست.
- این شاخص ادعا نمیکند که امتیاز پایین ملی، همه فرصتهای خاص هر بخش را از بین میبرد.
- این شاخص باید بهعنوان چارچوبی برای دریافت سیگنال ماهانه خوانده شود، نه سامانهای برای پیشبینی دقیق.
توضیحات ماهانه
September 2026The September reading closes at 18/100, keeping Iran firmly in Structurally Closed territory. Renewed military exchanges and attacks on shipping increased security risk early in the month, while a late-month diplomatic push offered only limited relief. The more persistent deterioration came from the economy: the rial reached another record low, inflation remained extremely high, oil-export revenues were severely constrained, and sanctions expanded across aviation, banking, digital assets and procurement networks. Core state and industrial capacity continued to function, but shortages, weak purchasing power, disrupted supply chains and restricted capital access left practical investment conditions highly constrained at month-end.